سر در نمی آورم

دو تا پنجره

دو عنکبوت که دارند فاصله ها را می ریسند

دو قبله که هر روز

روبروی کعبه اشان سرک می کشند

هنوز هم نمی فهمم

چرا خیابان اینقدر مات شده است

و دیگر کسی به چشمهای تو عادت نمی کند

چراغهای شهر خاموش است

و پنجره ها هنوز سرک می کشند

                                                              ۸۶/۴/۲۲  

امروز بعد از مدتها با یه شعر سپید جدید در خدمتم

سر در نمی آورم

این شهر

با اینهمه سر که به دوش می کشد 

 چگونه راه می رود

می ترسم

تابوتم را بر می دارم

تا فرار کنم

..................

فردا بو می دهد

بوی تن شهر تمام  خانه را برداشته

                                         ۲۱/۴/۸۶